به گزارش شوش۲۴، شهر شوش کهن ترین شهر ایران زمین ، شهر دانیال نبی و شهدای فتح المبین و پایتخت زمستانی داریوش در سال ۱۳۹۴ پس از پیگیری های زیاد توسط مسئولین مربوطه ثبت جهانی شد اما پس از ثبت جهانی هیچ یک از مدیران آن جهانی نشدند
با ثبت شهر شوش انتظار می رفت که تغییرات گسترده ای در چهره و پیشرفت وآبادانی شهر شوش اتفاق بیفتد که به مرور زمان و مدیریت ضعیف مدیران شوشی این انتظار تبدیل به یاس و ناامیدی شد
بعضی مدیران اجرایی ضعف و ناتوانی خود را پشت میراث مخفی کردند و مسبب مشکلات و عقب ماندگی شهر را ثبت جهانی و میراث آبا و اجدادی ما معرفی کردند تا از نوک انتقادات فعالان اجتماعی و همشهریان در امان باشند غافل از اینکه همه همشهریان می دانند که ثبت جهانی و وجود میراث ظرفیت های بزرگی برای پیشرفت ، آبادانی و ریشه کنی بیکاری در شوش می باشند
پس از ثبت جهانی شهر شوش با انتصاب مدیران ضعیف و غیرخلاق و تکراری در میراث باعث شد که ما نتوانیم از این ظرفیت های بزرگ در تغییر وضعیت شهر بهره ببریم مدیرانی که حتی نتوانستند پل ارتباطی خوبی بین مردم و میراث شوند
در کنار مدیران ضعیف میراث ، مدیران اجرایی بعضی از ادارات که در راس آنها فرماندار نماینده عالی دولت قرار دارد در این چند ساله بخاطر ضعف مدیریتی نتوانستند از امتیاز جهانی شدن و میراث چندین هزاره شوش برای آبادانی و تغییر در وضعیت شوش ایجاد کنند و ضعف مدیریتی خود را پشت میراث و ثبت جهانی شوش پنهان کردند
مدیران اجرایی و مدیران میراث به دلیل ضعف و ناتوانی نتوانستند برای ائتلای شوش با هم تعامل کنند و از این دو ظرفیت ویژه و بزرگ بهره ببرند ظرفیت هایی که می شد با بهره گیری از آنها ، شوش را در سطح شهرهای پیشرفته ایران رساند
اما متاسفانه ضعف و غیرخلاق بودن مدیران میراث و ادارات شوش یکی از دلایل عقب ماندگی شوش و عدم بهره گیری از میراث و امتیازات جهانی شوش شده است
امروز اگر ما مدیران جهادی و جهانی می داشتیم می توانستیم با بهره گیری از حرم حضرت دانیال نبی ، میراث ، ثبت جهانی شوش ، کشاورزی ، رودخانه های و کارخانجات در شوش تبدیل به یک شهر زیارتی ، سیاحتی و اقتصادی می شدیم
از دولت جدید انتظار می رود که برای شوش مدیران جهانی ، جهادی ، خلاق و با انگیزه و دلسوز منصوب کند تا با بهره گیری از این همه پتانسیل موجود در شوش باعث تغییر وپیشرفت در شوش شوند
احمد رازه