به گزارش شوش۲۴، عزیزِمن!
ابرهای تیره کنار میروند، و رنگینکمان دوباره بر سقف زندگیات نقش میبندد و برای بار دیگر رشد میکنی. و یقین دارم که؛ تا آسمان صاف پروردگار قد میکشی.
شکوفا میشوی، میدرخشی و حال دلت خوب میشود.
حتی میدانم که اگر بخواهی مثل پرندهایی تازه نفس پرواز میکنی و اوج میگیری.
میدانم که در انتهای این مسیری که سخت و دشوار تلقیاش میکنی، به تمام چیزهای خوبِ جهان ختم میشود.
میدانم که زندگیات جامه عافیت و آسودگی تن میکند و به تمام تلاطمها خاتمه میدهی .
اما این را هم میدانم که؛ گاهی خسته میشوی و شاید حوصلهات قد ندهد، اما با اراده و مصممتر از همیشه خواهی بود.
عزیزِمن!
میخواهم که به طلوع امید، و روشنایی و توانایی هایت ایمان داشته باشی.
که همه چیز وابسته به باور توست.
نویسنده؛بهارشوهانی