به گزارش شوش۲۴ به نقل از چمدان طبق اخبار واصله از شوش حدود ۳۰ الی ۴۰ درصد آواربرداری و تخریب پل روگذر شوش باقی مانده که نهایتا بیش از یک هفته دیگر به پایان تخریب پل روگذر باقی نمانده است و پس از آن موضوع وارد فاز اجریی می‌شود. در این بین دو موضع مطرح است آیا برداشتن روگذر شوش لازم است؟ دوم آیا ایجاد زیرگذر شوش جایگزین مناسبی برای روگذر است؟

وجود روگذر شوش باعث مشکلات متعدد به لحاظ شهری، ترافیکی، دسترسی و امنیت برای شهروندان و گردشگران شوش است. عبور خودروهای ترانزیت و سنگین از این رو گذر مستلزم دریافت یکسری خدمات دیگر مانند بارانداز، پایانه، تعویض لاستیک و خدمات مکانیکی، کارواش، حمل و نقل، تعمیرات کاربری اطراف جاده و…است که باعث هزار و یک مشکل برای شهر و عرصه تاریخی شده است. همچنین گفته می‌شود این روگذر باعث خطرآفرینی برای سرنشینان خودروها شده و آمار تصادفات را به علت سرعت بالای ۱۰۰ کلیومتر در ساعت افزایش می‌دهد. از سویی این روگذر منظر شهر را برای شهروندان شوش کور کرده است. از این منظر برداشتن روگذر شوش نه تنها خوب بلکه کاری بجا و شایسته است و میراث فرهنگی هم با آن هم مخالفتی ندارد. موضوع از وقتی حائز اهمیت می‌شود که این روگذر می‌خواهد تبدیل به زیر گذر شود. در چنین حالتی عرصه تاریخی شوش مورد تاخت و تاز ماشین‌آلات سنگین و آواربرداری قرار می‌گیرد و بخشی از تاریخ شوش باستانی به نابودی مطلق کشیده می‌شود.

این درحالی است که از منظر فنی و کارشناسی چند پرسش مطرح است آیا با عبور زیر گذر خودروهای سنگین دیگر از جاده عبور نمی‌کنند و مشکلات مربوط به آنها حل می‌شود؟ دوم عبور از روگذر احتیاط سرنشینان را بیشتر می‌کند یا عبور از زیرگذر در روگذر سرعت اتومبیل‌ها کمتر است یا زیرگذر؟ سوم این که گفته می‌شود روگذر منظر ورودی شهر را کور کرده آیا با ایجاد زیرگذر اصلاً منظر ورودی شهر دیده می‌شود این در حالی است که روگذر باعث می‌شود در لحظاتی منظری از شهر در معرض دید گردشگران و کسانی که به شهر وارد می‌شوند، قرار گیرد.

در این بین پیشنهاد میراث فرهنگی شوش تخریب روگذر و ایجاد  یک فلکه جمع و جور بوده که بتواند خدمات گردشگری همانند ورودی سایر شهرها همچون اراک و محلات و… ارائه دهد و به جای آن کمربندی ایجاد شود.

اما پیش‌تر از آن برخی از اعضای شورای شهر شوش هم بر این موضع تأکید داشته‌اند و معتقدند کمربندی بهترین راه برای حل مشکل روگذر شوش است. مصداق این موضع سخنان شهرام کرد نائب رئیس شورای اسلامی شهر شوش در ۲۹ آذرماه است که با اشاره به پل ورودی شهر شوش خواستار تسریع در روند تخریب این پل شد و اظهار کرد: تخریب پل ورودی شهر مطالبه همگانی است ولی این پروژه بدون ساخت زیر گذر مد نظر گیرد.

وی ضمن تشریح بهترین مسیر از لحاظ فنی خواستار احداث جاده کمربندی جهت عبور جاده ترانزیت شد و گفت: با این تغییر تنفس جدیدی در حوزه ترافیک درون شهری و برون شهری ایجاد خواهد شد. وی همچنین در شهریورماه ۹۶ و هنگام دیدار اعضای شورای شهر پنجم شوش با دکتر عدنان غزی فرماندار با اشاره به این که میراث فرهنگی شوش یکی از نقاط بسیار استراتژیک و یک فرصت طلایی برای شهرستان شوش محسوب می‌شود و با بیان این که اعضای شورای شهر خواستار تسریع در روند تخریب این پل هستند، اظهار کرده بود: «تخریب پل ورودی شهر مطالبه همگانی است ولی این پروژه را بدون احداث زیر گذر باید در نظر گرفت. اما با احداث جاده کمربندی و تغییر مسیر عبور جاده ترانزیت تنفس جدیدی در حوزه ترافیک درون شهری و برون شهری در شوش ایجاد خواهد شد.»

از سویی اکنون از روی روگذر شوش حدود ۳۵ هزار خودرو رفت و آمد می‌کنند که خود آلودگی زیست محیطی جدی را برای شوش بوجود آورده است و وقتی قرار باشد این روگذر تبدیل به زیرگذر شود و هوا در آن محبوس شود شدت این آلایندگی و آسیب به محیط زیست چند برابر می‌شود این در حالی است که کارشناسان حوزه فنی و شهری معتقدند اکنون عبور زیرگذر برای وزرات راه و شهرسازی و استانداری مبلغی حدود ۲۴ میلیارد تومان هزینه خواهد داشت این در حالی است که عبور زیر گذر این مبلغ را به ۱۵میلیارد تومان کاهش می‌دهد.

حال این پرسش مطرح است وقتی می‌توان با کمربندی شوش هم مشکلات ترافیکی را حل کرد هم هزینه‌های شهر را تقلیل داد چرا هنوز برخی از مسوولان مصرند تا زیر گذر ساخته شود. آیا نمی‌توان نیاز سنجی کرد و باقی این پول را صرف موارد دیگری مانند تکمیل بیمارستان، ساخت مدرسه، ورزشگاه، جایگاه‌های سوخت، هتل، کتابخانه، سینما، پارک ، تقویت سیستم حمل و نقل، مرمت خانه‌های تاریخی و ایجاد مراکز خدمات گردشگری کرد؟

شوش شهری است که در مسیر اهواز – تهران واقع شده است و بسیاری از بیماران و مجروحان تصادفات باید به بیمارستان نظام مافی این شهر مراجعه کنند این درحالی است که سال‌هاست طرح ساخت یک بیمارستان دیگر مطرح است و در ۲۶ مهرماه ۹۶ رسانه‌ها از شوش خبرداده‌اند که وزارت راه و شهرسازی که مجری احداث بیمارستان ۱۶۴ تخت‌خوابه در شوش است این پروژه را خیلی کند پیش می‌برد. سرانه تخت پایین است و کمبود تخت در بیمارستان نظام مافی شوش صدای مردم را در آورده است. این درحالی است که شوش ۲۲۰ هزار نفر جمعیت دارد و تنها ۲۰ درصد ساخت بیمارستان جدید پیشرفت کرده است؟ حال این پرسش مطرح است که مسوولان شهری، استانداری و راه و شهرسازی که مصر به حذف روگذرند چرا طرح کمربندی را اجرا نمی‌کنند و مازاد این هزینه را صرف تکمیل بیمارستان شوش نمی‌کنند.
نظام مافی تنها بیمارستان در دسترس شهر است و هنوز بیمارستان دیگری در شوش ساخته نشده است | رئیس دانشگاه علوم پزشکی شهرستان دزفول سال ۹۴ گفته بود: تا ۲۵ سال آینده بیمارستان ۱۶۴ تختخوابی شوش تکمیل نخواهد شد

امروز درحالی از زیرگذر به عنوان مطالبات مردمی یاد می‌شود که داشتن بیمارستان و بهداشت، تقویت زیرساخت‌های فرهنگی- ورزشی و آموزشی هم جزو مطالبات مردمی است. چگونه مسوولان راه و شهرسازی خوزستان تأکید می‌کنند که زیر گذر شوش مطالبه شهرستانی و محلی بوده که مسوولان استانی به آن پاسخ داده‌اند و راه و شهرسازی خود چنین درخواستی نداشته است؟ چرا آنها آشکارا اعلام نمی‌کنند که ساخت این زیرگذر مشکل ترافیک شهر شوش را حل نمی کند و توپ را به زمین میراث فرهنگی می‌اندازند و می‌گویند: «راه و شهرسازی خوزستان بدون مجوز میراث فرهنگی اقدام به احداث زیرگذر نمی‌کند و میراث فرهنگی باید مجوز رسمی خود را کتباً اعلام کند.»

حال رئیس میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری هم پس از اعتراض رسانه های میراث فرهنگی و جامعه باستان‌شناسی نسبت به عبور پل زیرگذر از روی عرصه‌های تاریخی در نامه‌ای به عباس آخوندی وزیر راه خواستار جایگزین کردن مسیر کمربندی به جای زیر گذر شده است.

با نگاهی به فهرست و سخنان افراد مختلف دارای مسئولیت مشخص می‌شود نه وزارت راه و شهرسازی، نه میراث فرهنگی و نه نائب رییس شورای شهر و احتمالا برخی دیگر از اعضای شورای شهر هیچ کدام موافق عبور زیرگذر نیستند. در چنین حالتی چرا برخی دیگر از مسوولان دو نهاد تخصصی میراث فرهنگی و وزارت راه و شهرسازی را نادیده گرفته و بر عبور زیر گذر اصرار می‌ورزند و آن را مطالبه مردمی عنوان می‌کنند؟ آیا نمی‌توان با مردم شوش از طریق رسانه‌های موجود صحبت کرد و محسنات طرح کمربندی را برشمرد؟آیا این مردم شوش خوشحال نخواهند شد که با کمربندی مشکل ترافیک آنها حل شود و مابقی بودجه هم صرف تکمیل بیمارستان ۱۶۴ تخته خوابی شود؟ به نظر می‌رسد ضروری است دیوان محاسبات، سازمان بازرسی، دفتر بازرسی ریاست جمهوری و دفتر حقوقی ریاست جمهوری نسبت به مسأله عبور زیرگذر شوش حساسیت‌های لازم را به خرج دهند.
جامعه تخصصی و کارشناسی میراث فرهنگی و راه و شهرسازی و برخی از اعضای شورای شهر شوش با عبور زیرگذر مخالف است

در این بین سخنان سید راضی نوری نماینده مردم شوش در مجلس شورای اسلامی قابل تأمل و پرسش برانگیز است. او در گفت و گوی ۱۵ بهمن خود با خبرگزاری خانه ملت عنوان کرده است که ساخت زیرگذر در عرصه شوش باعث نمایش بهتر این مجموعه و در نتیجه جذب بیشتر گردشگر می‌شود.

سید راضی نوری با اشاره به انتقاداتی که درخصوص ساخت زیرگذر در عرصه شهر جهانی شوش گفت: «در سال ۷۲ پل روگذری در این محدوده ساخته شد اما این پل مانعی برای دیده شدن شوش و آثار عظیم آن است؛ برای ساماندهی این تقاطع غیرهم ‌سطح قرار است پل روگذر برچیده شود و زیرگذری متناسب با این منطقه گردشگری ساخته شود. با نظر وزیر راه و شهرسازی، فرمانداران و استانداران استان خوزستان ساخت این زیرگذر تصویب شد؛ ساخت این زیرگذر در شوش نه تنها به این مجموعه آسیبی وارد نمی‌کند بلکه باعث افزایش جذب گردشگر نیز می‌شود.»

در حالی این سخنان از سوی این نماینده مجلس مطرح می‌شود که رئیس سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری ۸ بهمن و پس از اعتراض شدید جامعه باستان‌شناسی ایران افزود: «از آنجایی که هر گزینه جایگزین مشکل اساسی شهروندان این شهر و گردشگران را به‌لحاظ ایمنی حل نمی‌کند، ایجاد مسیر کمربندی به‌منظور هدایت مسیر ماشین آلات سنگین به بیرون شهر به وزیر راه ‌وشهرسازی مبنی بر اقدام در این زمینه پیشنهاد شد.»
گردشگری شوش به میراث فرهنگی آن وابسته است اما قرار است اکنون میراث فرهنگی آن قربانی زیرگذر شود این در حالی است که شوش هنوز یک مرکز اقامتی برای گردشگران ندارد.

نوری همچنین با بیان اینکه پژوهشگاه میراث فرهنگی در این منطقه مستقر شده است و بر تمام اقدامات درحال انجام نظارت دارد، اضافه کرد: برخی افراد ادعا می‌کنند ساخت این زیرگذر باعث آسیب به مجموعه شوش می‌شود این نظر کاملا اشتباه است و احتمالا با سوءنیت مطرح شده است؛ چرا تا به امروز کسی به وجود این روگذر که با ساخت غیراستاندارد خود منظره نامناسبی ایجاد کرده اعتراضی نکرده است؟

این درحالی است که پس از آن که یوسف زمانی، شهردار شوش اعلام کرده بود  گمانه زنی‌های کارشناسان میراث فرهنگی در سه نقطه محل تخریب پل ورودی شهر شوش آغاز و تا یک ماه دیگر نتایج  آن اعلام  و مجوز حفر زیر گذر داده خواهد شد، جامعه باستان شناسی ایران ۸ بهمن ماه در نامه‌ای خطاب به آخوندی وزیر راه و شهرسازی درخواست کرد تا این وزرات خانه با نظرات کارشناسی خود مسیر جدیدی را برای عبور زیر گذر طراحی کند و تعرض و تجاوز به حریم شهر باستانی شوش را متوقف کند.
شوش و روستاهای اطراف آن با مشکل کم آبی مواجه هستند

حال این پرسش مطرح است چگونه نماینده مجلس شورای اسلامی بدنه تخصصی و کارشناسی باستان‌شناسی کشور را دارای نظر اشتباه و احتمالا دارای سوء نیت عنوان می‌کند؟ آیا این جامعه از کشیدن یا نکشیدن زیرگذر منفعت مادی را به دست می‌آورد؟ از سویی چرا راه و شهرسازی به صراحت اعلام می‌کند که خود چنین درخواستی نداشته است و به صرف مطالبه جامعه محلی و آن هم در صورت تأیید میراث فرهنگی مجوز صادر خواهد کرد؟ به عبارتی راه و شهرسازی لزومی به ایجاد زیر گذر نمی بیند. وقتی دو طیف راه و شهرسازی و میراث فرهنگی که هردو متخصص حوزه‌های خود هستند به صراحت یا تلویحاً اعلام می‌کنند که نباید زیر گذر عبور کند و به جای آن کمربندی راه حل بهتری است، اصرار برکشیدن زیر گذر چه معنایی دارد؟ از سویی در سخنان نماینده مجلس برگردشگری شوش تأکید می‌شود آیا شوش بدون میراثش معنا و مفهومی برای جذب گردشگر  دارد؟ مصداق این سخن آن است که «لب آمد که دندان آمد» پس چگونه می‌توان نظرات جامعه تخصصی و کارشناسی میراث فرهنگی را در این زمینه نادیده گرفت و بعد گفت که ما به دلیل حضور گردشگری که قرار است میراث فرهنگی شوش را ببیند بر روی عرصه باستانی همین میراث فرهنگی زیر گذر عبور می‌دهیم.

Print Friendly, PDF & Email

این خبر را به اشتراک بگذارید :